I don’t know what I do wrong but it seems like I’m always the second choice for everybody.

Hanggang ngayon, nakakalungkot parin yun nangyari sa tour ng mga tourism students sa Bulsu. Yung nagtour lang sila, tapos wala silang kaalam alam na hanggang dun nalang pala yung buhay nila. Nagtry din ako sa Bulsu eh. Kaya naiisip ko na paano kaya kung napasa ko yun o kaya tinuloy ko yung pagpasok dun tapos  nakasama ako dun. Eh kapag ganun pa naman, pag may nagaya saking itry yung isang bagay madalas tinatry ko nga kahit hindi ko naman sure kung kaya ko. 

Nakakapanghina yung sa isang namatay. Naiwanan niya yung boyfriend niya. Yun talaga laman ng fb timeline ko. Ang hirap siguro nun. Sobrang hirap. Walang kaalam alam na mangyayari yun. Tapos nakapagtext pa sakanya yung girlfriend niya bago mamatay.

Paano kaya kung ako yung nasa lagay nila? May iiyak kaya? Ano kaya reaction nila? Perrrrrrrrooooo.. Wag naman sana. :) Pero kinakabahan narin tuloy ako sa mga tour. 

Tuesday be like: 

  • Pagkatapos namin maglunch, nagpasama yung blockmate ko sa photoshoppe para magpapicture. At dahil wala akong magawa tumayo ako katabi nung mannequin tapos hindi talaga ako gumagalaw. Tapos may dumaan na group of boys, more than 5 siguro sila tapos may isang gulat na gulat sakin kasi tinitingnan nila yung mga designs sa stall tapos biglang ako makikita. Epic reaction eh! HAHAHA! Napatalon pa. HAHAHA! Pati blockmates ko tawang tawa sa ginawa ko.
  • Wala kaming Nat Sci today kaya early dismissal, attendance lang tapos uwi na. Habang busy sila sa pagpapaunahan makapirma busy din ako sa kakasulat sa board ng kung ano ano. Ewan, basta walang prof tapos wala akong magawa nagsusulat ako sa board. Enjoy sa chalk eh. Haha!
  • Nung dismissed na, nagcybrary kami para wala na akong gagawing homework sa bahay. Habang nagcocomputer ako may nagsalita nang "Jane ganito ba to?" Hindi ako tumitingin sa nagsalita basta sumagot lang ako "Uhhh, wait lang" Tapos tumingin na ako sa likod, mga taga pharma dept pala tapos yung Jane na tinutukoy yung katabi ko. Napatingin tuloy sila sakin. Nakakahiya, sobra! Napa-"ay sorry po" Buti nalang tinawag ako nila Nica na Jane kaya nalaman nilang Jane din pangalan ko. Pano ba naman kasi. Ang daming Jane sa CEU! Huhuhu kaya tawag nila sakin minsan Janey. Ano ba yun. -___- Hahaha! Pati bag ang dami kong kaparehas. :(:)

One month. One month na kaming walang usap, walang paramdaman, walang kahit ano. One month ng patingin tingin lang ako sa fb profile niya kung nagupdate siya, sa twitter niya kung nagtweet ba siya. One month ng hanggang tingin lang ako sa chat box kapag online siya, tapos kapag nagrefresh ako offline na siya. One month ng hindi ko siya nakakamusta. Sobrang bigat sa pakiramdam. Yung parang sinasabi ng isip ko na tigil na. Pero yung puso ko, hindi kaya. Alam ko luma na yan, pero ganun eh. Sinasarili ko nalang talaga lahat. Kahit na madalas, naiiyak ako kapag naiisip ko pinipilit ko parin yung sarili ko maging positive. Kasi sabi rin niya sakin dati, huwag akong maging negative magtiwala ako sakanya. Kahit na wala naman kami. Hindi ko parin kaya bumitaw. Ayokong bumitaw. Kasi hindi ko yata kakayanin, yung tipong ayaw ko ng iba kasi siya lang talaga yung gusto ko. Sobrang mahalaga siya sakin. Hindi parin siya nawawala sa prayers ko. Siguro nga, great things comes to those who wait. Sigurado ako na simula dati hanggang ngayon, walang nagbago sa pagtingin ko sa kanya. Huhuhuhu psy 

I miss you but you seem just fine without me.
(via picsandquotes)

(Source: icanrelateto)

girlbehindthisblog:

I want o be that girl..

I want to be the first person that you’re thinking when you wake in the morning. I want to be the reason why you want to start your day stronger than yesterday. I want to be the reason of your every smile, like when i suddenly cross you mind then you cannot help but smile. I want to be that girl that you’ll be proud to have and you’ll be proud to tell it to everyone, to the whole world that you’re so lucky to have me. I want to be person that can make your heart skip a beat and even those butterflies in your stomach. I want to be the girl that you’ll afraid to lose and you won’t ever give up. I want you to love me just like how you love your family and treat me right. I want to be the girl that can change your bad habits into a good one. I want you to take care of me just like how i take care of you. I will do everything just to be the right girl for you. I want to be that important person in your life that you want to spend the rest of your life.

Ang babae ay mas mapride pa sa mga lalaki. Pero sa moment na ibaba nila ang pride nila at ipakita nila sainyo na vulnerable sila, ito na ang babae na dapat mong mahalin pangahabang buhay.
  • NOON: Sobrang asaran.
  • NGAYON: Sobrang iwasan.
080614

Sobrang nakakapagod tong araw na to. Pero super productive din!:) Pagpasok na pagpasok ko ng CEU tinakbo ko agad yung Centrodome eh ang layo nun sa main gate, late na kasi ako. Tas pagdating ko, ang init init ng ulo ng prof namin sa PE kasi yung blockmates ko di pa nagbibihis. (Bawal kasi pumasok ng campus ng nakaPE at bawal din sa main building) Hindi naman kami informed na may PE class kaya ayun sobrang hassle sa pagbibihis. Tapos wala kaming kaalam alam na may quiz pala. Yung biglaang discussion na bawal itake down, kaya bawat topic na sinasabi niya memorize agad. Pressure pa sa oras. Sarap magleave sa class kanina eh. Joke! Haha! 

After nun, wala na kaming klase kasi may assembly yung Teatro Escolar. Dapat naman talaga wala kaso ayaw paawat nung prof namin sa PE. Ang saya nung assembly. Ang dami kong nakilala na higher year from different department. Dentistry, Pharmacy, Tourism, HRM lalo na MassCom ang sarap nilang kasama. Dapat talaga dance workshop ako magtry kaso ayaw ng mga blockmates ko Hahahaha! Napakaprotective nila sakin. Wiggle wiggle HAHAHA! Joke. Kaya nagacting worshop nalang ako. Ang saya! Hahaha! Yung first na pinagawa sakin, seducting. Woaaa Hahaha! Ayun, nagawa ko naman. HAHAHA! Basta ang talented nilang lahat. Wala akong masabi. All In! 

Ang dami kong naging kaibigan today. Kasi tumapat sa pagkahyper ko yung assembly. :) Basta maingay, Masscom student. Kapag tahimik, medical courses. Jk Hahaha! Ang babait nila. Pero na-awkward talaga ako sobra kapag may nagsasabi saking iba yung aura ng mukha ko. Yung bigla ka nalang sasabihan na ang ganda mo. Mukha kang anghel. HEEEEEELLO? Wala akong panlibre. Hahaha! Joke. Basta ang awkward. Hahaha! 

Basta masaya talaga. Kahit hindi ako natuloy sa dance workshop. Hahahaha! 

Nakakaiyak. May sakit daw siya, sa iba ko pa nalaman. Yung pakiramdam na gustong gusto ko siyang sabihan ng magpagaling, magingat, magpahinga kasi may pasok siya bukas pero hindi ko magawa. Gusto ko siya alagaan pero wala akong magawa. Nung nalaman kong may sakit siya, tumulo agad luha ko. Ang sensitive ko pag dating sakanya. Sana maging okay na siya. Hindi yata kasi inaalagan sarili eh. Huhu 

dakilanggerlpren:

Minsan napapaisip ako kung namimiss mo rin kaya ako gaya ng pagkamiss ko sayo?

Kasi ako, lagi kitang namimiss. Yung feeling na gusto ko ng umiyak dahil sa pagkamiss ko sayo. Araw araw gusto kitang makita at makasama. Lagi kang nasa isip ko, lagi kitang inaalala. Pero nagtataka ako minsan kasi parang wala lang sayo. Kaya minsan napapatanong nalang ako sa sarili ko. “Namimiss ko siya, namimiss niya rin kaya ako?” Kung ano anong mga bagay na lang ang ginagawa ko para naman mabawasan ang pagkamiss ko sayo. Hanggang sa pagtulog ko ikaw ang iniisip ko kaya minsan nasasama kana pati sa panaghinip ko. Pero parang kulang pa rin, iba pa rin talaga kapag tayo’y magkasama. Yung nandyan ka at kaharap na kita.